Wypracowania i opracowania na podstawie Przedwiośnia Stefana Żeromskiego

Notatka na temat: Program naprawy Rzeczpospolitej w „Przedwiośniu” Stefana Żeromskiego.

Program Lulka:

• potępienie szlachty i burżuazji,

• potępienie militaryzmu (armii)

brak patriotyzmu („(...) pałał uwielbieniem dla poczynań reformatorskich „sąsiedniego mocarstwa””)

• reforma jako zbrodnia („każde niepowodzenie, pośliźnięcie, klęska czy żywiołowe nieszczęście państwa i rządu polskiego, jako całości, jako jestestwa politycznego i społecznego, budziło w piersi Lulka, w jego sercu radosny śmiech”). „Nie mniej straszliwie, niż na polu militarnym przedstawiała się w opinii Lulka nieszczęsna Polska w dziele swej oświaty, sądownictwa, a nad wszystkiego w systemie więzień i stosowanych tam udręczeń”.

• Jedyne granice jaki powinny istnieć w Europie to granice klasowe, a nie państwowe

• popieranie wojsk bolszewickich w wojnie polsko – rosyjskiej

• bezcelowa niepodległość

  „Walki narodowościowe nie prowadzą do żadnego celu, lecz przeciwnie, wytwarzają coraz większą przepaść między narodami, coraz większe gnębienie jednych narodów przez drugie – i to słabych przez potężne – że jedyną granicą, którą człowiek rozumny może uznawać, jest granica w poprzek całego świata ...”

Lulek – jest studentem prawa, chorowity, słaby, wyznaje hasła komunistyczne.

• reformy traktował jako zbrodnię

• chciał wcielić w życie rewolucję, chciał rozlewu krwi

• uważał, że siła jest metodą, jedyną drogą aby wprowadzić komunizm.

• nie jest patriotą

program Lulka:

• rewolucja jest konieczna

• reforma jest zbrodnią

• granice klasowe, a nie państwowe

• patriotyzm jest

• potępienie państwa silnego, scentralizowanego

• potępienie militaryzmu

• chciał aby Polska była pod zaborami

Lulek – jest fanatykiem, jest rewolucjonistą, papierowy, ideowy, zaślepiony, oby te poglądy nie zostały wcielone w rzeczywistość.

Cezary widział, że Lulek jest rewolucjonistą ideowym. Lulek został przedstawiony negatywnie. Żeromski posługuje się ironią. On jest przejaskrawionym komunistą. Tacy ludzie są niebezpieczni. Od początku jest ośmieszany. Jego program jest ośmieszany, przekreślony. Nie ma mowy o takim społ. Bez klas i zniesieniu granic, aby rewolucja zawładnęła całym światem i aby wszyscy byli szczęśliwi, klasa robotnicza zdegenerowana, chora nie jest w stanie, aby obchodzić państwo. Ona sama powinna się odrodzić. Jest człow. młodym, jest studentem.

Gajowiec

Jest stary, zrównoważony, doświadczony. Jego program opiera się na doświadczeniu. Uważa, ze silne państwo jest w stanie przezwyciężyć wszelkie niepowodzenia i obronić kraj przed zaborcami, mocarstwami.

• stabilizacja granic, pieniądza

• rozbudowanie armii

• zwalczanie analfabetyzmu

• rozwój gospodarczy

Chce zastąpić rewolucję stopniowymi reformami. Jest to dobry program, on stawia na reformę, , na rozwój państwa, oświaty, wzmocnienia granic, pieniądza i przemysł, obronność. Dzięki temu państwo będzie silne i bezpieczne. Ten program jest sensowny, przemyślany.

• przekonanie ludzi poprzez przekazanie prawdy, pokazać co jest złe, co jest tego przyczyną.

Jeżeli wtedy się to znajdzie, to można przejść do przeprowadzenia reform. Te reformy mogą prowadzić do zmian rzeczywistości, którą trudno przyjąć. Jeśli uświadomi się ludzi, to oni poprą jego program.

Cezary

Nie jest za programem gajowca jego program jest kompilacją programu Gajowca i poglądów Lulka. W programie gajowca krytykuje to, że nic się nie robi. On chce, żeby wszystko działo się szybko. On mówi, że potrzeba siły, wielkiej odwagi. W Polsce brakuje energii, napędu, wiary w to, że się powiedzie. On dostrzega to. W Polsce nie ma żadnej zmiany. Nawet jak się coś dzieje, to tego nie widać, on zarzuca to Gajowcowi, który odpowiada mu na to, że wszystko powoli. Najpierw trzeba zabezpieczyć granice, aby mocarstwa nie wtrącały się. Błędem tego programu jest zbyt powolne wcielanie reform. Trzeba ratować to co jest jeszcze do uratowania. W poglądach Lulka imponuje mu siła (że są ludzie odważni).

Jest to powieść polityczna. Żeromski nie daje rozstrzygnięcia. Jest tu wiele racji – słusznych i niesłusznych, pokazanych z różnych stron. Na tym polega wartość tej powieści, która daje do myślenia. Żeromski pokazuje róże strony. W rewolucji imponuje mu siła nieprzeciętna.

Zakończenie „Przedwiośnia”

Marsz na Belweder. Cezary idzie oddzielnie; na czele zbiedzonego tłumu. Nie jest to rewolucja. On wyraźnie się oddziela „parł oddzielnie” na żołnierzy. On staną po stronie pokrzywdzonych. On walczy o sprawiedliwość, o prawa dla ludzi najbiedniejszych nieszczęśliwych.